نویسنده

استادیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشکاه تهران

چکیده

در بند اول ماده 59 قانون مجازات اسلامی، یکی از علل موجهه‌ی جرم اقدامات تربیتی والدین در تنبیه اولاد در حدود متعارف دانسته شده است. این حق قانونی در تنبیه اولاد، در قانون مجازات اسلامی دارای اجمال است و بنا بر اصل 167 قانون اساسی برای رفع اجمال آن باید به منابع شرعی مراجعه نمود. روایات چهار قید مختلف بر تأدیب والدین بار می‌نمایند. سه قیدی که مرتبط با عنصر مادی است عبارتند از محدود بودن تأدیب بدنی به سن هفت یا هشت و یا ده سال، محدود بودن تنبیه بدنی به استنکاف از بجا آوردن نماز، منجرنشدن تأدیب به آسیب بدنی. تحدید مرتبط با عنصر روانی عبارت است از این‌که این تأدیب نباید در حال عصبانیت تحقق پیدا نماید. در مقاله‌ی پیش‌رو به تفصیل به بررسی این پیش‌شرط‌ها اقدام خواهد شد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

Limits of Corporal Punishment of Children by Parents from Legal and Jurisprudential Perspectives

نویسنده [English]

  • Mohsen Borhani

Assistant Professor of Law and Political Science, Tehran University

چکیده [English]

Article 59, paragraph 1 of the Islamic penal code of the Islamic Republic of Iran recognizes the parental treatment in the form of punishment, as a justification as long as it is reasonable. This legal right of parents to punish their children is stated as a general rule and as the article 167 of the constitution sets it out, the elaboration of any generality has to be settled by referring to Shariah where there are four restrictions on the corporal punishment of children;(a) it is limited to the ages of 7,8 or 10 ; (b) it is applied when children fail to perform prayers; (c)  it is  applied without any injury and; (d) it should involve no risks. This article will elaborate on these limits.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Corporal Punishment
  • Children
  • Justifiable Cause
  • Fiqh
  • Reasonable Disciplining

  1. آزمایش، علی (بی­تا)، تقریرات درس حقوق جزای عمومی، تهران، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، مبحث عنصر روانی.
  2. احسایی، إبن أبی جمهور (1405ه.ق)، عوالی اللئالی، قم، دار سیدالشهداء للنشر، چاپ اول.
  3. اردبیلی، محمدعلی (1389)، حقوق جزای عمومی، تهران، نشر میزان، چاپ بیست و سوم.
  4. برقی، احمد بن محمد (1371ه.ق)، المحاسن، قم، دارالکتب الاسلامیه، چاپ دوم.
  5. تمیمی مغربی، نعمان بن محمد (1385ه.قدعائم الاسلام، قم، مؤسسه آل­البیت، چاپ دوم.
  6. حبیب زاده، محمد جعفر، محمد باقر مقدسی روئین (1385)، درآمدی بر حمایت کیفری از اطفال بزه دیده در حقوق ایران، نامۀ مفید، سال دوازدهم، شمارۀ55.
  7. رایجیان اصلی، مهرداد (1381)، موقعیت اطفال بزهکار-بزه دیده در حقوق کیفری ایران، فصلنامۀ دیدگاههای حقوقی، سال هفتم، شمارۀ 25.
  8. زینالی، حمزه (1382)، قانون حمایت از کودکان و نوجوانان و تقابل دیدگاهها در آن، فصلنامه رفاه اجتماعی، سال سوم، شمارۀ 9.
  9. شهری، غلامرضا، سروش ستوده جهرمی (1377)، نظریه اداره حقوقی قوۀ قضائیه در زمینۀ مسائل کیفری، تهران، روزنامه رسمی کشور، چاپ دوم.
  10. صانعی، پرویز (1382)، حقوق جزای عمومی، تهران، طرح نو، چاپ اول.
  11. طوسی، محمد بن حسن (1407 ه.ق)، تهذیب الأحکام، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ چهارم.
  12. عابد خراسانی، محمود رضا (1389)، درآمدی بر حقوق کودک، تهران، نشر میزان، چاپ اول.
  13. عاملی، محمد بن حسن (1409 ه.ق)، وسائل الشیعه، قم، مؤسسه آل­البیت، چاپ اول.
  14. علیدوست، ابوالقاسم (1384فقه و عرف، تهران، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، چاپ اول.
  15. قیاسی، جلال­الدین، عادل ساریخانی و قدرت­الله خسروشاهی (1388)، مطالعه تطبیقی حقوق جزای عمومی (اسلام و حقوق موضوعه)، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، چاپ اول.
  16. کلینی، محمد بن یعقوب (1407ه.ق)، اصول کافی، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ چهارم.
  17. مجلسی، محمدباقر (1410 ه.ق)، بحارالأنوار، بیروت، مؤسسه الطبع و النشر، چاپ اول.
  18. منتظری، حسینعلی (1409ه.ق)، دراسات فی ولایه الفقیه و فقه الدوله الإسلامیه، قم، نشر تفکر، چاپ دوم.
  19. نوری، میرزا حسین (1408ه.ق)، مستدرک الوسائل، بیروت، مؤسسه آل­البیت، چاپ اول.

CAPTCHA Image