نویسنده

عضو هیات علمی پژوهشی دانشگاه مفید

چکیده

امروزه، به رغم تلاش فزاینده‌ای که در حمایت از کودکان صوت می‌گیرد، هنوز شکل‌های مختلفی از خشونت و آزار علیه آن‌ها به ویژه در قالب تنبیه بدنی ادامه دارد. بسیاری بر این باورند که به موجب سرپرستی والدین و مسئولیت مربیان در تربیت کودکان و جلوگیری از کج‌روی‌ آن‌ها، در مواردی می‌توان تنبیه بدنی را به کار برد. این در حالی است که دانشمندان زیادی برای حمایت از پیمان‌نامه حقوقی کودک، بر ممنوعیت هرگونه بدرفتاری و خشونت علیه کودکان تأکید می‌نمایند.
مقاله حاضر با مطالعه دیدگاه‌های ارائه شده در این زمینه و بررسی نتایج تنبیه بدنی، در صدد است این پرسش را پاسخ گوید که آیا تنبیه بدنی کودک در راستای ادب‌آموزی و تربیت وی جایز است و آیا دیدگاه فقه امامیه و مقررات قانون مدنی ایران در این خصوص با پیمان‌نامه حقوق کودک سازگاری دارد؟

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

Corporal Punishment of Child: Nurturance or Violence?

نویسنده [English]

  • - MuhammadMahdiMeghdadi

Faculty Member of Mofid University

چکیده [English]

Nowadays despite cumulative effort faring for advocacy of children, various kinds of violence and oppression against them especially in corporal punishment mode still hold. 
This article by studying advanced standpoints and reviewing of the results of corporal punishment intends to answer these questions: is child corporal punishment allowed along decorum and nurturance of him? And do standpoint of the shia (fighhe imamie) and rules of the Iranian civil code hereupon accord with the convention on the Rights of the child?

کلیدواژه‌ها [English]

  • Corporal Punishment
  • Child Abuse
  • Violence Against Children
  • Nurturance of Child
  • Convention on the Rights of the Child

  1. قرآن الکریم
  2. آمدی، عبدالواحد، غررالحکم و دررالکلم، ترجمه محمدعلی انصاری قمی، تهران، دارالکتاب، 1337.
  3. ابن بابویه، محمدبن علی ، عیون اخبارالرضا، بی­تا.
  4. بولتن کودکان و خشونت – یونیسف.
  5. جی موریس، ریچارد ، اصلاح رفتار کودکان، ترجمة ناهید کسائیان، بی­تا.
  6. الحر العاملی، محمد بن­الحسن، وسائل­الشیعه، بیروت، دار احیاء التراث العربی، بی­تا، جلد 1، 15 ،18 و 19.
  7. الحلی، ابن فهد، عدّة الداعی، بی‌جا، دارالکتب الاسلامی، 1407ق.
  8. سیف، علی­اکبر ، تغییر رفتار و رفتار­درمانی، تهران، 1373.
  9. شایگان، سیدعلی، حقوق مدنی، قزوین، انتشارات طه، 1375.
  10. طبسی، محمد جواد، حقوق فرزندان در مکتب اهل بیت (ع)، قم، دفتر تبلیغات اسلامی، 1376.
  11. العاملی، محمدجواد، مفتاح­الکرامه، ج 4، بی‌تا.
  12. عطاران، محمد، آراء مربیان بزرگ درباره تربیت کودک، تهران، نشر مدرسه، 1373.
  13. فرقانی، منصور ، مبانی فقهی وحقوقی جرائم و تأدیب کودک، تهران، انتشارات انجمن اولیا و مربیان، 1379.
  14. فیض کاشانی، محمدمحسن، المحجةالبیضاء، ج 3، بی‌تا.
  15. کریمی جهرمی، علی، الدّرالمنضود فی احکام الحدود، قم، دارالقران الکریم، 1414 ق، ج 2.
  16. الکلینی الرازی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج 6، تهران، دارالکتب الاسلامیه،1362.
  17. گیج، لیت ال و برلاینر، دیوید. سی، روانشناسی تربیتی، ترجمة غلامرضا خوی نژاد و همکاران، مشهد، نشر پاژ، 1374.
  18. المجلسی، محمدباقر ، بحارالانوار، تهران، المکتبة­الاسلامیه، ج 23 و 104، بی‌تا.
  19. مدنی (قهفرخی)، سعید، کودک­آزاری در ایران، تهران، نشر اکنون، 1383.
  20. النجفی، محمدحسن ، جواهر­الکلام، ج 41، تهران، دارالکتب الاسلامیه،1400ق.
  21. هرگنهان، بی آر، مقدمه­ای بر نظریه­های یادگیری، ترجمه علی اکبر سیف، بی‌تا.
  22. الیعقوبی، احمد بن ابی­یعقوب، تاریخ الیعقوبی، قم، مؤسسه نشر فرهنگ اهل­البیت (ع)، بی­تا، ج 2.

CAPTCHA Image