نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

استاد دپارتمان علوم سیاسی دانشگاه مفید

چکیده

جماعت گرایی به عنوان یکی از مکاتب مهم فلسفه سیاسی شناخته می شود. در واقع، این عنوانی است که اساًساً مخالفان ایشان به آنها عطا کرده اند. در عین حال، مفاهیمی همچون "جماعت"، "سنت" و "خود" بین ایشان اشتراک دارد. علاوه بر آن، جماعت گرایان در نقد لیبرالیسم نیز هم داستان هستند، هرچند اختلافاتی بین خود ایشان نیز دیده می شود.
از آن جا که جماعت گرایی به جهان فلسفه تحلیلی، که بر زبان و منطق تأکید دارد، متعلق است، انتظار می رود بر متن بیش از زمینه نظر داشته باشد. از سویی دیگر، تأکید بر "سنت" و "این جا و اکنون" نشان می دهد که به نوعی محلی گرا هستندو به زمینه بی توجه نیستند. همان گونه که جهانمشول گرایی به به اشتراک ملاک ها و ارزش ها بین فرهنگ های مختلف نظر دارد، جماعت گرایی و زمینه گرایی به اقتضائات تاریخی و بومی توجه دارند. این مقاله در صدد نشان دادن این مطلب است که مطلب فوق در اندیشه جماعت گرایان به ابهام برگزار شده، و از نظر روش شناختی، باید راه سومی بین متن و زمینه برگزیده شود. از دیدگاه نویسنده، نه تنها غنی سازی مفاهیم لیبرالی، از جمله حقوق بشر جهانشمول، ممکن است، بلکه این مسئله با تنوع فرهنگی و نوعی نسبی گرایی نیز پیوند می خورد.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Communitarianism between Text and Context

نویسنده [English]

  • Seyed Sadegh Haghighat

Professor, Department of Political Science, Mofid University

چکیده [English]

Communitarianism is considered as one of the most pivotal schools of thought in contemporary normative political theories. In fact, it is a label for a group of people who share common characteristics such as critiques on liberalism, and some concepts like "community", "tradition" and "self".
Since most communitarians belong to the analytical philosophy, which focus on language and logic, they could not be regarded as contextualists. On the other hand, their analysis is related to "tradition", "here and now", and "particularism" which denotes the importance of historical, political and sociological situation. It seems that not only the enrichment of morality and human rights in communitarianism is possible, but also it implies somehow relationship with context, cultural diversity and relativism. It seems that communitarianism needs a "third way" between text and context.

کلیدواژه‌ها [English]

  • "communitarianism"
  • "community"
  • "tradition"
  • "self"
  • "human rights"
  • "textualism"
  • "contextualism"
CAPTCHA Image