حقوق بشر به مثابه نفی اخلاق دینی

نوع مقاله: مقاله علمی-پژوهشی

نویسنده

دانشیار حقوق، دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی لندن.

چکیده

در مقالة حاضر، گفته­ای از متکلم و نظریه پرداز حکومتی، جورج ویلهِلم فردریش هِگِل در صدر مقاله آمده است. هگل اصلاحات را گذاری از جزم گرایی به سمت عقلانیت در دین می­دانست که با تثبیت حکومت نوین سکولار در اروپا همزمان گردید. این مقاله استدلال می­نماید که گرچه حقوق بشر به عنوان تمایل یا محتوای اخلاقی حکومت عقلانی نمودار می­گردد، اما پیامد یا مکمّلی را برای دین ارائه نمی­دهد. در واقع این حقوق غالباً اصول محوریِ اکثر ادیان عمده را نقض یا نفی می­کنند. استدلال مربوطه آشکار است: به نظر من نمادهای اصلی دینی یعنی تکلیف و وحدت ـ تکلیف یکی نسبت به دیگری و وحدت با خداوند ـ در حقوق بشر کنار گذاشته می­شوند. حقوق بشر روابط تکلیفی را تبدیل به نظام­هایی از مالکیت و دِین می­کند (من دیگر نسبت به تو تکلیفی ندارم؛ بلکه تو به من مدیونی). این حقوق رابطه­ای را بین دولت و فرد به گونه­ای آرمانی نشان می­دهد که اساساً با مفاهیم وحدت مغایر است. این استدلال تحت چهار عنوان پیش می­رود: نخست من نگاهی به آزادی دارم ـ و از نظریات هِگل در این مورد استفاده می­کنم که حقوق بشر باید ابزاری برای اخلاقیات دینی در یک حکومت سکولار تلقی شود. ثانیاً من برای مفهوم جلوة الاهی در قالب گناه و تکلیف، به فروید و لِویناس اشاره می­کنم؛ من مختصراً بیان مذهبی این مفاهیم را با آنچه در گفتمان حقوق بشر یافت می­شود مقایسه می­کنم. ثالثاً بخشی از مقاله در باب «جامعه» استدلال می­نماید که این مفهوم در گفتمان حقوق بشر صرفاً نادیده گرفته نمی­شود، بلکه فعالانه تضعیف می­گردد. نهایتاً من نگاهی به نظریه و عملگروی حقوق بشر در قالب نظامی از خویش و حاکمیت از طریق قانون و حکومت خواهم داشت. این استدلال ناسازگاری بین حقوق بشر و دین را به عنوان موضوعاتی مربوط به اعتقاد فردی در نظر نمی­گیرد، با این وجود رقابت بین رهنمودهای هنجاری در مورد رفتار و خودشناسی را که در حوزة عمل بر هر یک تأثیر می­گذارد، تشخیص می­دهد.

عنوان مقاله [English]

Human Rights as the Negation of Religious Ethics

نویسنده [English]

  • Stephen Humphreys
Associate Professor of Law, London School of Economics and Political Science.
چکیده [English]

The present paper takes as its moniker an assertion of that theologian-cum-state theorist, Georg Wilhelm Friedrich Hegel. Hegel saw the Reformation as a moment of transition from dogma to reason in religion, concomitant with the establishment of the modern secular state in Europe. This paper will argue that whereas human rights appear as the ethical content or desire of the rational state, they do not offer a simple corollary or complement of religion; indeed they tend to reverse or negate principles that are central to most major religions. The argument is straightforward: I suggest that core religious symbologies of obligation and community—the obligation of one toward another and the community in God—are vacated in human rights. Human rights transform relations of obligation into systems of ownership and debt (I am no longer obliged to you; rather you are indebted to me). They idealise a relation between the state and the individual that is fundamentally hostile to notions of community. The argument proceeds under four headings: first I look at ‘freedom’—drawing on Hegel for the thesis that human rights be read as a vehicle of religious ethics in a secular state. Second, I refer to Freud and Levinas for the sense of the divine expressed through (or manifest in) guilt and ‘obligation’; I contrast briefly the religious expression of these notions with that found in human rights discourse. Third, a section on ‘community’ argues that this is not merely ignored in human rights discourse, it is actively undermined. Finally, I look at the contemporary practice and theory of human rights envisaged as a system of self and sovereignty channelled through ‘law’ and the state. The argument does not assume incompatibility between human rights and religion as matters of personal belief—it does however identify rivalry between the normative directives on behaviour and self-understanding that inform each as a matter of practice.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Ethics
  • human rights
  • Religious View
  • Freedom and Obligation

Books & Articles:

  1. Hegel, George (1956). The Philosophy of History, Mineola: Dover.
  2. Hegel, George (1996). The Philosophy of Right, Transl. by S.W. Dyde, New York: Prometheus Books.
  3. Hegel, George (1998). “The Philosophy of Religion”, in: Stephen Houlgate (ed), The Hegel Reader, Oxford: Blackwell.
  4. Freud, Sigmund (1985). “Moses and Monotheism: Three Essays”, in: Freud, The Origins of Religion, ed. James Strachey,Volume 13, New York: Penguin.
  5. Levinas, Emmanuel (1998). Otherwise than Being or Beyond Essence, Transl. by Alphonso Lingis, Pittsburgh, PA: Duquesne University Press.
  6. Finnis, John (2001). Natural Law and Natural Rights, Oxford: Clarendon Press
CAPTCHA Image