نوع مقاله: مقاله علمی-پژوهشی

نویسنده

استاد گروه روانشناسی، دانشگاه شاخ طلایی. ترکیه

چکیده

اتحادیة اروپا برابری جنسیتی را در راستای یک دموکراسی جامع ضروری می­داند و گسترش مشارکت و حضور مردان و زنان را در اقتصاد، در تصمیم­گیری و در زندگی اجتماعی، فرهنگی و مدنی، هدف خویش قرار داده است. گرچه مبنای حقوقی موجود بیان می­دارد که گسترش حقوق برابر بین زن و مرد اهمیت دارد،  اما شرایطی را محدود و مشخص نمی­کند و لذا باب تفسیر را در مورد آن باز گذارده است (غالب­سازی جنسیت، بند دوم از معاهدة جامعة اروپا). با عدم تعیین حوزه­هایی که برابری جنسیتی باید در آن­ها رواج یابد، این اتحادیه بر روی اجرای این اصل در حوزه­هایی فعالیت می­کند که از نظر آن­ها دارای اهمیت هستند و این حوزه­ها عبارتند از: الف) گسترش راهبردهایی برای ترغیب غالب­سازی جنسیت در تمام خط مشی­هایی که تأثیری بر روی جایگاه زنان در اقتصاد دارند، ب) ارزیابی و اجرای توازن جنسیتی در تصمیم­گیری سیاسی و افزایش توازن جنسیتی در تصمیم گیری اقتصادی و اجتماعی، پ) افزایش توازن جنسیتی در کمیسون، ت) ترویج دستیابی یکسان به اشتغال کامل و حقوق اجتماعی برای همه و غیره. هدف این لایحة غالب­سازی جنسیت و برابری جنسیتی، کاملاً اقتصادی بوده است. یعنی گسترش راهبردهایی برای غالب­سازی جنسیت در تمام سیاست­هایی که تأثیری بر جایگاه زنان در اقتصاد دارند. لذا سیاست­های درون اتحادیة اروپا، زنان و هویت آنان را نادیده می­گیرد و زنان را واحدی وابسته به اقتصاد بازار می­داند. برنامة کار اتحادیة اروپا زندگی بسیاری از زنان را در نظر نمی­گیرد، بخصوص پیچیدگی روابط بین کار خانواده، رفاه و بازار کار. و لذا با محدود نمودن حقوق زنان به بازار کار (یعنی محیط اقتصادی) مسائل مربوط به سوء رفتار جنسی، خشونت علیه زنان، دسترسی به مراقبت بهداشتی و سقط جنین و بسیاری از مسائل اساسی مربوط به هویت زنان را نادیده می­انگارد.
در اینجا هدف من ابتدا نگاهی به ماهیت اتحادیه اروپا از دیدگاه جنسیت و برابری جنسیتی است، یعنی آنچه این اتحادیه تاکنون برای ترویج حقوق انسانی زنان انجام داده است، از آن جایی که تقویت مشارکت مدنی در سطح محلی به اندازه بین المللی برای تقویت مشارکت کامل زنان و همچنین یک دموکراسی تکامل یافته می­باشد و نهادهای غیر دولتی تبدیل به منابع ضروری اطلاعات در خصوص شرایط محلی و گرایشات و مخاطبان موثر برای مردم آسیب پذیر شده­اند. توجه خویش را بر روی سازمان­های زنان متمرکز نموده و توضیح خواهم داد که گروه­های زنان چگونه از هویت و تفاوت­های خود به عنوان ابزاری برای اِعمال نفوذ استفاده می­کنند تا در مقابل، تغییر سیاسی ایجاد کنند که شامل تساوی حقوق زن و مرد باشد. به عبارتی دیگر در اینجا سعی خواهم نمود توضیح دهم که آیا اتحادیه اروپا به عنوان یک سازمان فراملیتی که تا حدودی نسبت به مسائل زنان حساس است، می­تواند به عنوان ابزاری توسط گروه­های زنان در راهبردهای خود برای جلب و خاطر نشان ساختن نابرابری­هایشان و تصدیق این نابرابری­ها به کار رود. برای درک ماهیت اِعمال نفوذ و چگونگی استفاده سازمان­های زنان از نابرابری­ها و هویت­های اذعان نشدة خود به عنوان ابزاری برای توانمند ساختن زنان، [به معنای] تقویت توانایی­های آنان برای ایجاد تغییر در بسترة ملی و فراملی، یکی از کشورهای عضو یعنی یونان به عنوان مطالعة موردی انتخاب گردیده است. 

تازه های تحقیق

این مقاله توسط نویسندۀ آن به زبان انگلیسی نگاشته شده و برای اولین بار جهت انتشار در اختیار مرکز مطالعات حقوق بشر دانشگاه مفید قرار داده شده است.

مرکز مطالعات حقوق بشر برای بهره برداری بیشتر خوانندگان فارسی زبان دوفصلنامۀ حقوق بشر، متن انگلیسی مقاله را به زبان فارسی ترجمه نموده و در این شماره از نشریه به چاپ می رساند. همچنین متن اصلی مقاله از نسخه انگلیسی وب سایت نشریه قابل دریافت است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

What the European Union is and is not in terms of Women’s Human Rights?

نویسنده [English]

  • Hande Eslen Ziya

Lecturer, Department of Psychology, Golden Horn University. Turkey

چکیده [English]

The European Union sees gender equality as a necessity towards an inclusive democracy and aims at promoting the participation and representation of both men and women within the economy, in decision-making and in social, cultural and civil life.  Though the existing legalbase states that the promotion of equal rights between men and women is important, it does not restrict or specify situations, hence leaving it open for interpretation (Gender Mainstreaming, Article 2 of the EC treaty).  By not specifying the areas in which the gender equality should be promoted, the Union works on its implementation in the areas where they think is important, and they are as follows:  a) developing strategies to encourage gender mainstreaming in all policies which have an impact on the place of women in the economy, b) measuring and implementing gender balance in political decision making and improving gender balance in economic and social decision making, c) improving gender balance in the Commission, d) promoting equal access to full employment and social rights for all, and so on.   The objective of this gender mainstreaming and the gender equality proposal has been fully economical, that is to develop strategies to encourage gender mainstreaming in all policies which have an impact on the place of women in the economy.  Hence the policies within the European Union disregards women and women’s identity but sees women as a unit connected to the market economy. The European Union’s agenda excludes most of women’s lives in particular, the complexity of the connections between family work, welfare and the labor market.  Hence by limiting the rights of women to the labor market –that is the economic environment—it leaves the questions of sexual abuse, violence, against women, access to health care and abortion, and many other essential issues, connected to women’s identity, out.   Here, I aim to first look at what the European Union is and is not in terms of gender and gender equality, what it has done so far for promoting women’s human rights. Since strengthening civic participation on the local level as well as international level is an important step for fostering women’s full participation as well as for a full-fledged democracy and since non-governmental institutions have become essential sources of information on urban conditions, and trends and effective interlocutors for ‘vulnerable’, ‘voiceless’ people, excluded, populations later in my paper I will turn my focus to the women’s agencies and explain how women’s groups use their identity and difference as a tool for lobbying in order to create policy change in return that embraces men and women as equals. In other words, here I will try to explain whether the EU as a supranational institution somehow sensitive to women’s issues can be used as a tool by women’s groups in their lobbying strategies and pointing out their differences and making these differences acknowledged.  In order to understand what lobbying is and how women’s agencies use their difference, and unacknowledged identities as a tool to empower women, strengthen their abilities to create change both at the national and supranational context first an EU-NGO European women’s lobby and a member state, Greece, has been selected as the case study.

کلیدواژه‌ها [English]

  • European Union
  • Women’s rights
  • democracy
  • Economy
  • Gender Equality

A) Books & Journals

  1. Equapol. (2003). State of the Art Report.  Gender-sensitive and women friendly public policies: A comparative analysis of their progress and impact.  A 5th Framework Research Programme.
  2. European Women’s Lobby. (2004). Personal Interview
  3. Gal, S. and Kligman, G.  (2000). Reproducing Gender: Politics, Publics and the Everyday Life after Socialism, New Jersey:  Princeton University Press.
  4. Hansen, L.  (2000). Gendered communities: The ambiguous attraction of Europe.  In International Relations and the Politics of European Integration: Power Security and Community.  (ed) Kelstrup, M.  and Williams, M.  London: Routledge.  
  5. Heitlinger, A.  (1995). “Women’s Equality, Work, and Family in the Czech Republic”, in: Łobodzińska, Barbara, Family, Women and Employment In Central and Eastern Europe,  ed. Lobodzinska, B., London: Greenwood Press
  6. Heitlinger, A.  (1993). “The Impact of the Transition from Communism on the Status of Women in the Czech and Slovak Republics”, in: Funk, Nanette & Mueller, Magda, Gender Politics and Post-Communism: Reflections from Eastern Europe and the Former Soviet Union, New York: Routledge.
  7. Hellenic Report (2004 draft version).  Women Towards Leader
  8. KETHI.  (2004). Personal Interview. 
  9. Koukoulis-Spiliotopoulos, S.  (2000). “Greece: From formal to substantive gender equality.  The leading role of the jurisprudence and the contribution of women’s NGOs”, in: Yotopoulos-Marangopoulos, Alice, Human Rights Crime-Criminal Policy: Essays in Honor of Alice Yotopoulos Marangopoulos, pp. 659-701, Bruxelles: Bruylant.
  10. Mazur, A.  (1995). Comparative State Feminism, Oxford: Oxford University Press.
  11. Mazur, A.  (2002). Theorizing State Feminism, Oxford: Oxford University Press.
  12. Perrons, D.  (1999). “Flexible working patterns and equal opportunities in the EU: Conflict or compatibility?”, The European Journal of Women’s Studies, Vol. 6, pp. 391-418.
  13. Wallace, W.  (2000). “Collective Governance”, in: Wallace, H., Policy Making, In the European Union (eds).  Oxford: Oxford University Press.
  14. Wallace, H.  and Wallace, W.  (2000). An introduction to policy making in the European Union.  4th ed.3-36.
  15. Watson, P.  (1992). “Gender Relations, Education and Social Change in Poland”, Gender and Education, Vol. 4, No. 1-2, pp. 127-147.
  16. Yotopoulos Marangopoulos, A.  (1998). Affirmative Action Towards Effective Gender Equality.  pp. 15-153.

 

 

B)WebSite

17. The DAPHNE Program (2000).  http://europa.eu.int/comm/justice_home/project/daphne/en/

18. The European Union: Gender Equality: European Campaign to Raise Awareness of Violence Against Women (1999).  http://euopa.eu.int/comm/employement_social/equ_opp/violence_en.html

19. European Union: Community legislation force Document 487Y1207(01), http://europa.eu.int/eurlex/en/lif/dat/1987/en_487Y1207_01.html

20. European Union: Gender Mainstreaming:  http//europa.eu.int/comm./employement_social/equ_opp/gus_en.html

CAPTCHA Image