نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

فعال و محقق در حوزه حقوق بشر

چکیده

خشونت معمولا گفتمان تغییرات اجتماعی را به خود منحصر می کند. یک نظر جایگزین این است که افراد محروم و به حاشیه رانده شده به طور مسالمت آمیز با محرومیت از حقوق اولیه و نیاز به امنیت دسته و پنجه نرم می کنند. این مقاله، نظریه های جامعه شناختی در مورد علل خشونت و همچنین ادبیات حفظ صلح/ مسالمت آمیز را بر روی سه  مطالعه موردی اعمال می کند: 1- الاهیات آزادی مسیحی، 2- انقلای اسلامی در ایران و 3- جنبش سروددائی گاندی / بودایی در سریلانکا. این مطالعات موردی نقش دین در تلاش های مسالمت آمیز برای به رسمیت شناختن حقوق بشر را نشان می دهد و اظهار می کنند که صداهای محرومان می توانند در قالب ادبیات حفظ صلح شنیده شوند و شناسایی مسالمت آمیز حقوق به ما کمک می کند که از دو گانگی حقوق بشر فراتر رویم. هدف اصلی این مقاله، شکست انحصار خشونت در گفتمان تغییرات اجتماعی و اجازه دادن به جنبش های مسالمت آمیز برای شرکت در گفتگوها می باشد. فرضیه اصلی مقاله این است که خشونت نمی تواند تنها گزینه برای ایجاد تغییرات اجتماعی و شناسایی حقوق بشر باشد. دین از طریق ایجاد مکانی برای شنیدن صدای محرومان و عمل به خواسته های آنها نقش مهمی در به رسمیت شناختن مسالمت آمیز حقوق دارد. سایر مفروضاتی که این مطالعه را هدایت می کنند شامل یک باوری هستند که حقوق بشر بنیادین فراتر از امنیت است که حقوق امرار و معاش را نیز شامل شود. از آنجا که به نظر می رسد نظام دولتی فعلی برای حقوق امنیتی نسبت به حقوق معیشتی امتیازات ویژه ای را تخصیص داده است، وجود نهادهای جامعه مدنی از جمله نهادهای دینی، در مبارزه برای به رسمیت شناختن حقوق بشر بنیادین بسیار مهم است. به منظور ثبات تغییرات مثبت اجتماعی این حقوق باید با هم اعمال شوند و به طور هماهنگ با یکدیگر توسعه یابند. در نهایت، نویسنده بر این باور می باشد که تلاش های ادیان مختلف نشان داده است جنبش ها برای به رسمیت شناختن حقوق بشر و صلح جهانی می تواند زمینه ای برای همکاری و هماهنگی بین ادیان جهان باشد. پس از تجزیه و تحلیل نظریه های جامعه شناختی و مطالعات موردی خاص در مورد نقش جنبش های مسالمت آمیز دینی برای به رسمیت شناختن حقوق بشر بنیادین، نویسنده به این نتایج دست یافته است: 1- خشونت در مقابل شناسایی حقوق اغلب نتیجه احساس شرمندگی برای عدم توانایی تامین نیازهای اولیه است. 2- حقوق را نمی توان به طور خشونت آمیز تحقق بخشید زیرا خشونت حقوق حزب مخالف را سلب می کند؛ بنابراین باید راه های مسالمت آمیزی برای شناسایی حقوق وجود داشته باشد؛ و 3- با ارائه مثال هایی از اثربخشی شناسایی مسالمت آمیز حقوق، افراد محروم در گفتمان تغییرات اجتماعی شرکت کنند. علاوه بر این، نقش دین در این فرآیند بیش از گذشته واضح تر و نمایان تر می باشد. این که آیا دین الهام بخش مردم برای مبارزه مسالمت آمیز برای شناسایی حقوق می باشد و یا دین در واقع با خود مردم مبارزه می کند، یک عنصر بسیار مهم در این فرآیند می باشد. با این وجود، مهمترین نتیجه حاصل از این تحقیق، اهمیت گفتمان مداوم است.
این مقاله ادعا نمی کند که پاسخهای تجربی درباره نقش دین در جنبشهای حقوق بشری را ارائه می دهد، با این وجود  امیدوارم بتوانم در گفتگوهای مداوم میان ادیان و همچنین دولتها و سازمانهای جامعه مدنی مشارکت سازنده داشته باشم.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Voices from the Margins: Discursive Nonviolence

نویسنده [English]

  • Rachel Spory

Human Rights Professional with Administrative, Donor Relations, and Fundraising Experience

چکیده [English]

Violence generally monopolizes the discourse of social change. An alternative voice is that of marginalized people who confront nonviolently the danger of forfeited basic rights and need to secure rights. This essay applies sociological theories on the causes of violence as well as peacebuilding/nonviolence literature to three case studies: 1) Las Madres de la Plaza de Mayo through a Christian Liberation Theology perspective; 2) the Islamic revolution in Iran; and 3) the Gandhian/Buddist Sarvodaya Movement in Sri Lanka. These case studies illustrate the role that religion plays in nonviolent efforts to attain human rights recognition and suggest that marginalized voices may be heard as peacebuilding literature and nonviolent rights recognition helps us transcend the human rights dichotomy. This paper’s main purpose is to break violence’s monopoly on the discourse of social change and to allow room for nonviolent movements to contribute to the dialogue.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Voices
  • Margins
  • Discursive
  • nonviolence
- Ackerman, Peter and Jack DuVall (2000). A Force More Powerful: A Century of Nonviolent Conflict.  New York, NY: Palgrave.
- Ariyaratne, Vinya (2005).  “Building a Culture of Nonviolence and Peace: The Sarvodaya Experience in Sri Lanka”, Cultivating Wisdom, Harvesting Peace: Educating  for a Culture of Peace through Values, Virtues, and Spirituality of Diverse Cultures, Faiths, and Civilizations, Griffith: Griffith University.
- Bayat, Asef (1999). “Revolution without Movement, Movement without Revolution: Comparing Islamic Activism in Iran and Egypt”, Comparative Studies in Sociology and History, No. 40, pp. 136-69.
- Bayat, Asef (2000). “Activism and Social Development in the Middle East”, International Journal of Middle East Studies, No. 34, pp.1-28.
- Bond, George D (2004). Buddhism at Work: Community Development, Social Empowerment and the Sarvodaya Movement, Bloomfield, CT: Kumarian Press.
- Boulding, Elise and Randall Forsberg (1998). Abolishing War, Boston: Boston Research Center for the 21st Century.
- De Bellaigue, Christopher (2004). In the Rose Garden of the Martyrs: A Memoir of Iran, New York: Harper Collins Publishers.
- Donnelly, Jack (2003). Basic Rights in Theory and Practice, 2nd ed, Ithaca, NY: Cornell University Press.
- Eide, Asborn (1987). “International Conflicts under International Law: Focus on Ethnic Conflict, Minority Rights and Human Rights”, Bulletin of Peace Proposals, Vol.18, No. 4, pp.515-25.
- Gilligan, James (2001).  Preventing Violence, New York, NY: Thames and Hudson.
- Goldstone, Jack A. (2001). “Toward a Fourth Generation of Revolutionary Theory”, Annual Review of Political Science, No. 4, pp. 139-87.
- Human Rights Watch (2006). Country Summary: Iran, New York: Human Rights Watch.
- Human Rights Watch (2006). Country Summary: Sri Lanka, New York: Human Rights Watch.
- Johnson, Noor (2006). “The Challenge of Pluralism: Sarvodaya’s Inclusive Approach to Development and Peace Building in Sri Lanka”, Journal of Peace Building and Development, Vol. 2, No. 3, pp. 93-107.
- Keddie, Niki R. (2006).  Modern Iran: Root and Results of Revolution, New Haven: Yale University Press.
- King, Sallie B (2005). Being Benevolence: The Social Ethics of Engaged Buddhism, Honolulu: University of Hawaii Press.
- Macy, Joanna (1985). Dharma and Development: Religion as Resource in the Sarvodaya Self-Help Movement, Revised Edition, West Hartford, CT: Kumarian Press.
- Schirch, Lisa (2004). The Little Book of Strategic Peace Building, Intercourse, PA: Good Books.
- Sen, Amartya (1999). Development as Freedom, NY: Anchor Books.
- Shue, Henry (1996). Basic Rights: Subsistence, Affluence, and U.S. Foreign Policy, NJ: Princeton University Press.
- Sommaragua, Cornelio (2000). “The Global Challenge of Human Security”, Foresight: The Journal of Future Studies, Strategic Thinking and Policy, Vol. 6, No. 4, pp. 208-11.
- Turpin, Jennifer and Lester R. Kurtz (1997). The Web of Violence: From Interpersonal to Global, Urbana, IL: University of Illinois Press.
- Wright, Robin (2000). The Last Great Revolution: Turmoil and Transformation in Iran, New York: Alfred A. Knopf.

B) Websites

- Human Security Centre (2005). “War and Peace in the 20th Century.” Human Security Report. http://www.humansecurityreport.info/HSR2005_HTML/ Overview/index.htm (accessed 15 October 2006).
CAPTCHA Image