نویسنده

کرسی حقوق بشر دانشگاه کرتین استرالیا

چکیده

همزیستی مسالمت آمیز یک آرمان جهانی اما دست نیافتنی است. علی رغم جستجوی ابزار برای ایجاد جهانی صلح آمیز، درگیری بین ملت ها و درون ملت ها همچنان ادامه دارد. پرورش صلح سوالی است که علما، رهبران مذهبی و سیاستمداران ذهن خود را به این موضوع معطوف می کنند اما با وجود این توجه، این پارادوکس باقی می ماند که شواهد کمی در مورد کاهش درگیری های محلی و جهانی وجود دارد. در حالت ایده آل ، کلید ارائه راه حل را می توان در اصول اصلی ادیان و سنت های فرهنگی جهان و در ذهن برخی از صداهای بزرگ فلسفه دوران گذشته و مدرن یافت. متأسفانه این اصول اغلب در سیستم های آموزشی که تلاشهای محدودی برای تشویق جوانان به تفکر محلی و جهانی درباره عدالت اجتماعی ، صلح و حقوق بشر انجام می شود، وجود ندارد.  بسیاری از روشهای فعلی انتقال دانش حقوق بشر و صلح محدود است و فقط بر جنبه حقوقی و اسناد بین المللی مانند اعلامیه جهانی حقوق بشر (UDHR) تأکید شده است. اگرچه UDHR سندی الهام بخش است، زیرا که مبنای آن ناشی از تعهد به بشریت است، اما پذیرش غیر انتقادی آن انتقادات درباره سلطه غرب را نفی می کند. قطعا جستجوی صلح و عدالت اجتماعی محدودیت هایی خواهد داشت مگر اینکه بشر بتواند راهی پیدا کند که بتواند با تنش بین رویکردهای جهانی و نسبی گرایی به حقوق بشر دست و پنجه نرم کند. این مقاله ایجاد مفاهیم حقوق بشری فراتر از چارچوب های قانونی برای کشف چگونگی استناد به مفاهیم حقوق بشر از طریق آموزش برای کاهش جهل ، تعصب ، عدم تحمل مذهبی و ترس که از اهداف همزیستی مسالمت آمیز هستند را بررسی می کند. این مقاله مسئولیت در قبال دیگران را بررسی می کند، نوعی مسئولیت که در برخورد فرهنگ ها و درگیری بین ملت ها مشهود نیست. این مقاله طرح و برنامه ای را برای درک حقوق بشر بر اساس رویکردهای فلسفی ، سیاسی ، تاریخی ، انسان شناسی ، حقوقی و عملی حقوق بشر پیشنهاد می کند. این شامل ایجاد ارتباط بین نظریه و عمل است. مشارکت در آموزش انتقادی از طریق فرایند گفتگو و تحقیق مشترک. آشنایی با ریشه های تاریخی حقوق بشر و کاربرد آنها و درک اینکه مفاهیم حقوق بشر در هر سنت فرهنگی و مذهبی یافت می شود. برای دفاع از این طرح، طرح نمونه هایی را ارائه می دهد که موانع و چشم اندازهای موجود را نشان می دهد و با این کار در پایان مقاله پیشنهادهایی برای روش های عملی که در آن می توان این طرح را به اجرا گذاشت، از جمله تعهد آموزشی مادام العمر به حقوق بشر از طریق درک تاریخی و فلسفی، گفتگوی بین ادیان و تبادلات فرهنگی.

عنوان مقاله [English]

Creating Understandings for Peace, Justice and Human Rights

نویسنده [English]

  • Linda Briskman

Dr Haruhisa Handa Chair of Human Rights, Curtin University, Australia

چکیده [English]

Peaceful co-existence is a universal but elusive aspiration. Despite the search for  tools to create a peaceful world, conflict remains between nations and within nations. The fostering of peace is a question to which scholars, religious leaders and politicians put their minds, but despite this attention the paradox remains that there is little evidence that local and global conflict have subsided.
Ideally the key to providing solutions can be found in the tenets of the world’s major religions and cultural traditions and in the musing of some of the great philosophy voices of past and modern times.  Regrettably these tenets are often absent in education systems where there are limited endeavours to encourage young people to think locally and globally about social justice, peace and human rights.
Many of the current ways of imparting knowledge of human rights and peace are limited, with the emphasis on the legal aspect alone and on international instruments such as the Universal Declaration of Human Rights (UDHR). Although the UDHR is an inspiring document given that its creation stemmed from a commitment to all humanity, its uncritical acceptance negates the critiques about western dominance. Arguably, unless humankind can find a way to grapple with the tension between universal and relativist approaches to human rights by acknowledging diversity, the search for peace and social justice will be limited.
 
This paper contemplates the creation of human rights understandings beyond legal constructs to explore how human rights concepts can be invoked through education to reduce ignorance, prejudice, religious intolerance and fear that detracts from the goal of peaceful co-existence. It explores the question of responsibility to ‘the other’, a form of responsibility that is not apparent in the clash of cultures and the conflict between nations.
The paper suggests a schema for human rights understandings based on philosophical, political, historical, anthropological, legal and practical approaches to human rights. This includes forging the connection between theory and practice; engaging in critical pedagogy through a process of collaborative dialogue and inquiry; being familiar with the historical origins of human rights and their application; and understanding that concepts of human rights are found in every cultural and religious tradition. In advocating such a schema it draws on examples that present barriers and prospects and in so doing outlines the endeavours that take place in the inter-disciplinary Master of Human Rights program at Curtin University in Australia as a model that may be adaptable to other contexts.
The paper concludes by suggesting practical ways in which the schema could be enacted including through a lifetime educational commitment to human rights through historical and philosophical understandings, inter-faith dialogue and cultural exchanges.

CAPTCHA Image