نویسنده

دانشگاه وین ، گروه مطالعات خاور نزدیک ، مدرس

چکیده

دموکراسی واژه ای است که بسیار مورد استفاده و سو استفاده قرار گرفته است. به عنوان ساختار احتمالی سازمان سیاسی، مفاهیم دموکراتیک در کشورهای اسلامی بسیار مورد بحث و بررسی است. دموکراسی در معنای غربی با "دموکراتیزه کردن" خاورمیانه همراه شده است، که در واقع جنگ و اشکال مختلف سلطه خارجی را به مناطق مهم این منطقه حساس وارد کرده است. با این حال تا به کنون ساختارهای دموکراتیک در کشورهای مسلمان یک استثنا بوده است. به دلیل تحولات تاریخی در طول قرون گذشته ، به نظر می رسد که پشتوانه نظری برای دموکراسی در فرهنگ خاورمیانه وجود ندارد. این تعجب آور است ، زیرا اسلام از آغاز ، الگوی شورا (مشورت) را ارائه داده است که می تواند و باید برای خدمت به حاکمیت مدرن توسعه یابد. به ویژه تشیع می تواند از طریق تفاسیر و توضیحاتی که برای شکل گیری و اجرای دموکراسی اسلامی مناسب است ، پشتوانه دینی ارائه دهد. در نامه امام علی (ع) به مالک اشتر، طرح کلی و زیبایی از آنچه امروز "حکمرانی خوب" نامیده می شود می یابیم. علاوه بر این تشیع امامت مهدی (عج) را به عنوان یک قاعده عادلانه فرض می کند. در غیاب امام زمان (عج) مردم سالاری اسلامی باید با مشارکت کامل مسلمانان اجرا شود. اما چگونه می توان یک کشور مسلمان مدرن را به صورت دموکراتیک سازماندهی کرد؟ علاوه بر دولت کارگر و مجلس یا پارلمانی که بر اساس انتخابات تشکیل شده باشد تخصص علمای دینی نیز لازم است علمای دانشمندی که توانایی اجتهاد را داشته باشند تا بتوانند پاسخگوی نیازهای زندگی امروز و در پی آن تغییرات اجتماعی مداوم باشند در یک حکومت اسلامی  دوره انتظار برای مهدی   نیازمند مشارکت فعال مردم دارد زیرا تا آمادگی گسترده ای برای حمایت از هدف خیر وجود نداشته باشد  مهدی ظهور نمی کند. این مشارکت یکی از حقوق اساسی بشر و همچنین وظیفه زن و مرد است. برای این منظور هر فردی باید این فرصت را داشته باشد که آگاهی اخلاقی، دینی و فرهنگی و آگاهی اجتماعی و سیاسی خود را از طریق آموزش و خودآموزی توسعه دهد، تا شهروندان در چارچوب اسلام مسئولیت های اجتماعی و دموکراتیک خود را انجام دهند.

عنوان مقاله [English]

Shi'ism and the Vision of Islamic Democracy - Ways to secure Peace and Human Rights

نویسنده [English]

  • Liselotte ABID

University of Vienna, Department of Near Eastern Studies, Lecturer

چکیده [English]

Democracy is a much used and abused word. As a possible structure of political organisation, democratic concepts are very much under debate in Muslim countries. Democracy in a western sense has become associated with a forceful "democratisation" of the Middle East, which in effect has brought war and various forms of foreign domination to crucial areas of this sensitive region. However, up to now democratic structures are an exception in Muslim countries. Due to historical developments during the past centuries, there seems to be a lack of theoretical backing for democracy in the culture of the Middle East. This is surprising, because Islam, from its beginning, has offered the model of shura (consultation), which can and should be developed to serve modern governance.
 
Especially Shi'ism can offer a theological backing through interpretations and explanations conducive to the formation and implementation of an Islamic democracy. In Imam Ali's (a.s.) letter to Malik al-Ashtar, we find a beautiful outline of what today is called "good governance".
Moreover, Shi'ism postulates the Imamate of the Mahdi (a.s.) as a just rule to-come. In the absence of the Imam-e zaman, an Islamic democracy should prevail with full participation of Muslims. But how is it possible to organize a modern Muslim country democratically? In addition to a working government and a majlis or parliament formed on the basis of elections, the expertise of religious scholars is needed – scholars who are capable of Ijtihad [1], so that they can find answers to the needs of present-day life in the wake of ongoing social change.
 
In an Islamic polity, the period of awaiting al-Mahdi al-muntazar requires active participation of the people, since unless there is widespread readiness to support the good cause, the Mahdi will not appear. This participation is a basic human right and also a duty of men and women. For this purpose, every individual should have the opportunity to develop his/her moral, religious and cultural consciousness and the social and political awareness through education and self-education, so that citizens may fulfil their social and democratic responsibilities within the framework of Islam.



[1] ijtihad = exegesis and interpretation of primary religious sources based on reason

CAPTCHA Image