دانشگاه مفید دوفصلنامۀ بین‌المللی حقوق‌بشر 2423-6489 03 2 2008 11 21 False Antinomies: Universalism and Particularism in Modern Political Life تضاد دروغین: عام‌‌گرایی و خاص‌‌گرایی در حیات سیاسی امروز 21 32 21274 FA استفان اِریک برونِر گروه علوم سیاسی، دانشگاه راتگرز، آمریکا Journal Article 2016 08 16 Much confusion still exists with respect to determining the relation between the particular and the universal. Poststructuralists like Michel Foucault, Communitarians, Liberals, The pragmatists like Richard Rorty, and finally, John Rawls have different views dealt with in the article. From my perspective, however, all of these approaches are too abstract. <br />My approach begins with the assumption that it perverts freedom to identify the concept with class, community, or the state. Freedom is only and exclusively the freedom of the individual to act in the world. The aim of my paper is to confront what usually appears as a “false antinomy” by highlighting the role of diversity for a democratic society and the ways in which the liberal rule of law with its universal claims serves as the precondition for the freedom of the particular. <strong>    </strong>   اکنون نیز در مورد تعیین رابطة بین عام وخاص ابهام فراوان وجود دارد. پساساختارگرایانی همچون میشل فوکو، جامعه‌گرایان، لیبرال‌ها، عمل‌گرایانی مانند ریچارد رورتی و جان راولز، دیدگاه‌های متفاوتی دارند که در متن مقاله مورد بررسی قرار گرفته‌اند؛ اما از دیدگاه نگارنده، تمام این رویکردها بیش از حد انتزاعی هستند. رویکرد نگارنده با این فرض آغاز می‌شود که همسان‌سازیِ مفهوم آزادی با طبقة [اجتماعی]،جامعه یا دولت موجب تحریف آن می‌گردد. آزادی، تنها و منحصراً آزادیِ عمل فرد در جهان است. هدف این مقاله رویارویی با چیزی است که معمولاً یک «تضاد کاذب» به نظر می‌رسد و این رویارویی از طریق برجسته‌سازی نقش تنوع برای جوامع دموکراتیک و روش‌هایی است که از طریق آنها، حکومت قانون لیبرال با ادعاهای عام خود،به عنوان پیش شرطی برای آزادی [افراد یا گروه‌های] خاص عمل می‌کند.  https://humanrights.mofidu.ac.ir/article_21274_b2d480a4453ebdf16df158c05281fe0a.pdf