دانشگاه مفید دوفصلنامۀ بین‌المللی حقوق‌بشر 2423-6489 20 1 2025 06 22 The Conflict between State Immunity and Human Rights: Towards an International Compensation Mechanism تعارض مصونیت دولت و حقوق بشر: به سوی یک سازکار بین‌المللی جبران خسارت 189 214 719165 10.22096/hr.2024.2040625.1686 FA مهدی فیروزآبادیان استادیار، گروه حقوق، واحد تریت حیدریه، دانشگاه آزاد اسلامی، تریت حیدریه، ایران. 0000-0001-9443-7366 فرامرز یادگاریان دانش آموخته کارشناسی ارشد رشته حقوق بین الملل، گروه حقوق بین الملل، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. 0000-0002-4561-4669 Journal Article 2024 09 09 This paper discusses tension between the principle of state immunity and accountability in cases of severe violations of human rights. Therefore, the central research question would be: within what framework, if at all, does a balance between upholding the principle of state immunity and accounting for gross human rights violations strike a middle ground between state sovereignty and protection of victim's rights?. The main hypothesis here is that an independent international compensation mechanism for victims of gross violations of human rights, rather than what exists under national courts, should be a solution to this problem. An analysis of the judicial practices of Italy, Greece, Germany, England, New Zealand, the Netherlands, Russia, Canada, and the United States is hereby made by using the analytic-descriptive method. The results reflect a wide range of policies, from the quite liberal Italian position to the very conservative English attitude. This paper concludes that an international compensation scheme would save the legal doctrine of state immunity while allowing justice to be accessible to victims and, further, helpful in providing a solution to this legal problem. این پژوهش به بررسی تعارض میان اصل مصونیت دولت و ضرورت پاسخگویی در موارد نقض فاحش حقوق بشر می‌پردازد. سؤال اصلی تحقیق این است که چگونه می‌توان بین حفظ اصل مصونیت دولت‌ها و ضرورت پاسخگویی در موارد نقض فاحش حقوق بشر توازن برقرار کرد، به گونه‌ای که هم حاکمیت دولت‌ها حفظ شود و هم حقوق قربانیان تأمین گردد. فرضیه اصلی پژوهش بر این اساس است که ایجاد یک سازکار بین‌المللی جبران خسارت برای قربانیان نقض فاحش حقوق بشر، که مستقل از دادگاه‌های ملی عمل کند، می‌تواند راه حلی برای این چالش باشد. با استفاده از روش تحلیلی-توصیفی، رویه قضایی کشورهای ایتالیا، یونان، آلمان، انگلستان، لهستان، نیوزلند، هلند، روسیه، کانادا و ایالات متحده آمریکا مورد بررسی قرار گرفته است. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که رویکردهای متفاوتی در مواجهه با این مسئله در کشورهای مختلف وجود دارد، از رویکرد پیشرو ایتالیا تا رویکرد محافظه‌کارانه انگلستان. این تحقیق نتیجه می‌گیرد که ایجاد یک سازکار بین‌المللی جبران خسارت می‌تواند ضمن حفظ اصل مصونیت دولت‌ها، امکان دسترسی به عدالت را برای قربانیان فراهم آورد و به حل این چالش حقوقی کمک کند. https://humanrights.mofidu.ac.ir/article_719165_3c49e3b25f609acd335a90e35cc87a78.pdf