دانشگاه مفید دوفصلنامۀ بین‌المللی حقوق‌بشر 2423-6489 18 2 2023 10 01 The Environment and Human Rights: the “right to Remain in Your Own Homeland” as a Tool for Sustainable Human Development محیط زیست و حقوق بشر: «حق ماندن در سرزمین مادری» به عنوان ابزاری برای توسعه انسانی پایدار (شواهدی از فاجعه فوکوشیما ۲۰۱۱ و رویدادهای لرزه‌ای منطقه مارکه ایتالیا ۲۰۱۷-۲۰۱۶) 113 134 733764 10.22096/hr.2026.2021031.1647 FA ایوان آلگرانتی دانشجوی دکترای حقوق مدنی، دانشکده علوم قضایی، دانشگاه کامرینو، ایتالیا. Journal Article 2024 01 22 Natural disasters frequently precipitate extensive devastation, simultaneously impacting the ecological environment and the socio-economic fabric of affected populations. This paper examines the spectrum of international treaties, spanning from the seminal United Nations Charter of 1945 to the recent TC2 Meeting convened in Bonn in 2023, seeking to delineate the progressive acknowledgment of inherent rights of individuals, specifically those pertaining to mobility, property ownership, and the pivotal principle of self-determination, in relation to territory. In light of this, the study underlines that there lies an imperative responsibility upon the international community to both recognise and fortify these emergent rights, compelling the formulation of specialised strategies for their holistic global realisation. Conclusively, this paper accentuates that the newly established right to remain in one’s own homeland is a key aspect of sustainable human development, as depicted within the UN 2030 Agenda. پیوند پیچیده بین محیط زیست فرد و توسعه شخصی و اقتصادی وی به‌طور عمیقی در پی بلایای طبیعی تحت تأثیر قرار می‌گیرد. رویدادهای لرزه‌ای، مانند آنچه در منطقه مارکه ایتالیا بین ۲۰۱۷-۲۰۱۶ و فاجعه فوکوشیما ژاپن در ۲۰۱۱ مشاهده شد، ارتباط بنیادین بین افراد و محیط اطرافشان را مختل می‌کند. این مطالعه با بررسی فرآیند بازسازی مغازه‌های موقت – که پیامدی ملموس از نیاز فعالیت‌های تجاری برای سازگاری با چشم‌انداز تغییر یافته است – به بررسی پیامدهای ظریف این اختلالات می‌پردازد. شواهد تجربی و تطبیقی برگرفته از این موارد، به عنوان زمینه‌ای حیاتی برای کاوش جامع چارچوب حقوقی بین‌المللی عمل می‌کند. از سند بنیادین منشور سازمان ملل متحد ۱۹۴۵ گرفته تا تحولات اخیر مانند نشست TC2 در بن در ۲۰۲۳، این مطالعه طیفی از اسناد بین‌المللی را به دقت بررسی می‌کند. هدف اصلی، معلوم‌کردن شناخت و حمایت از «حق ماندن در سرزمین مادری» در جامعه جهانی است. در این زمینه معاصر، مطالعه تأکید می‌کند که حفظ حق سرزمین مادری ضروری شده است. این ادعا با هدف کلان حفظ پیوند ذاتی بین افراد و سرزمین‌هایشان، همان‌طور که در دستور کار ۲۰۳۰ سازمان ملل برای توسعه پایدار تأکید شده است، همسو است. در نتیجه، این مطالعه هوشیاری بالا و راهبردهای تخصصی در جامعه بین‌المللی را برای تحقق قوی این حقوق نوظهور در بافت جهانی پیشنهاد می‌کند. https://humanrights.mofidu.ac.ir/article_733764_9fd26f2ceff906b646cdddb0e2f134b2.pdf