دانشگاه مفیددوفصلنامۀ بینالمللی حقوقبشر2423-648907220121121Discourse Analysis of Domination of the Global Human Rightsتحلیل گفتمانی سلطة حقوق بشر جهانی32617911FAنسرینمصفادانشیار روابط بینالملل، دانشگاه تهران0000-0002-0441-816Xوحیدقربانیدانشجوی دکتری روابط بینالملل، دانشگاه شهید بهشتیJournal Article20160126In this article, we are attempting to answer the question of how the Global Human Rights as an idea which is in accordance with common sense took shape. The conceptual and theoretical framework and research method of this exploration is based on discourse analysis and in step with Laclu and Mouffe's agenda. Therefore, phenomenon of Human Rights in the present analysis is thought of as a discourse. This discourse, granted temporary stability to central signs such as human dignity, liberty, equality, tolerance that their meanings were being fluctuated in World War II, around nodal point of “Human Rights” and has been dominated in the agenda of International Politics. This discourse, of course was validated by exclusion and rejection of other means of these signs. The ultimate goal of this study is to show the contingent and the historical of phenomenon of Human Rights.ما در مقالۀ حاضر در صدد پاسخ گفتن به این پرسش هستیم که چگونه حقوق بشر جهانی به مثابۀ انگارهای مطابق با عقل سلیم شکل گرفت. چارچوب مفهومی، نظری و روش تحقیق این کاوش، تحلیل گفتمانی و همگام با دستورکار لاکلا و موف است. پدیدۀ حقوق بشر در تحلیل حاضر به صورت گفتمانی تصور میشود. این گفتمان، نشانههای محوری چون کرامت انسانی، آزادی، برابری، مدارا را که معنایشان در زمان جنگ جهانی دوم در حال شناورشدن بود، حول دال مرکزی «حقوق بشر» ثبات موقت بخشیده و در دستورکار سیاست بینالملل مسلط ساخته است. البته این گفتمان با برونگذاری و طرد سایر معانی از این نشانهها اعتبار یافت. هدف نهایی این مطالعه، نشان دادن اقتضاءمندی و تاریخی بودن پدیدۀ حقوق بشر است.https://humanrights.mofidu.ac.ir/article_17911_f1ab8ae200bddaa17fd50150943d1e06.pdfدانشگاه مفیددوفصلنامۀ بینالمللی حقوقبشر2423-648907220121121Sovereignty of States and International Law Documents: Impressing or Impressed?حاکمیت دولتها و اسناد بینالمللی حقوق بشر: تأثیـر یا تأثـُّر275017913FAهیبتاللهنژندی منشاستادیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطباییسیدعلیحسینی آزاددانشجوی دکترای حقوق بینالملل، دانشگاه آزاد اسلامیمسعوداحسننژادکارشناس ارشد حقوق بینالملل، دانشگاه علامه طباطباییJournal Article20160126<span>Sovereign States which originally were the sole actors in </span><span><span>international society, in the course of the humanization of international law have been submitted to some commitments which are mostly of human rights nature. Such development faded out the role of sovereign States. This submission has been formed because of several factors. At the top of these factors emergence and development of human rights instruments is of high significance. On the other hand, application of these instruments and therein norms </span><span>requires sovereign power which is essential for the execution of these instruments.</span><br /> <span>This article focuses on this point and tried to answer this question that to what extent the human rights instruments have decreased the absolute sovereignty of States and on the other hand how and to what degree the existence and continuation of the power of States </span><span>contribute to the realization of human rights norms.</span><br /> <span>Stating the point that the human rights instruments could decrease the power of States, this article deals with the contribution of sovereignty to emergence and continuation and sanction of human rights norms.</span></span>حاکمیتها در حقوق بینالمللی که روزی در جامعة بینالمللی یکهتاز بودند در سیر انسانی شدن حقوق بینالمللی تسلیم الزاماتی که عمدتاً حقوق بشری بودند، شدند و رفته رفته از نقش پر رنگ آنها کاسته شد. این انقیاد قدرت را در عوامل متعددی باید جستجو کرد که بر تارک آن قطعاً، ظهور و پیدایش اسناد حقوق بشری خودنمایی میکند. از طرف دیگر، جامة عمل پوشاندن به اسناد حقوق بشری و هنجارهای مندرج در آن، نیازمند قدرتی حاکمه است که توان اجرا و ضمانت بخشیدن به این هنجارها را داشته باشد.<br /> بنابراین، پاسخ به این پرسش هدف اصلی این مقاله را تشکیل میدهد که اسناد حقوق بشری تا چه میزان از حاکمیت مطلق دولتها کاستهاند و در طرف دیگر وجود و استمرار قدرت دولتها چگونه و به چه میزان به عینیت یافتن هنجارهای حقوق بشری کمک میکند.<br /> این مقاله، ضمن بیان این نکته که اسناد حقوق بشری توانستهاند از قدرت حکومتها بکاهند، به نقش حاکمیتها در پیدایش و نیز تداوم و ضمانت بخشیدن به هنجارهای حقوق بشری اشاره داشته و آنها را مورد بررسی قرار میدهد.https://humanrights.mofidu.ac.ir/article_17913_f1f3fa16a9b404156622b361d6a39ef5.pdfدانشگاه مفیددوفصلنامۀ بینالمللی حقوقبشر2423-648907220121121The Universal Islamic Declaration on Human Rights and the Problem of Inequalities of Rights between Men and Womenدین؛ و حقوق بشر نحیف و فربه516617914FAسید صادقحقیقتمحقق حوزوی و دانشیار گروه علوم سیاسی دانشگاه مفید0000-0002-1850-0789Journal Article20160126Communitarians as the critics of liberalism involve a spectrum from the left (such as A. McIntyre) to the right (such as M. Walzer). They are Concentrated on some concepts such as "self", "tradition" and "particularism". One of their critiques in ethics and human rights is that these two spheres should be enriched by culture and tradition. For this reason, they consider liberalism as a school of thought which believes in thin human rights. It seems that religious and Islamic point of view is closer to communitarianism than liberalism.جماعتگرایان ناقد لیبرالیسم هستند و طیفی از جناح چپ غیرلیبرال (همانند السدیر مکاینتایر) تا جناح جماعتگرای لیبرال (همانند مایکل والزر) را در بر میگیرند. آنها با تأکید بر مفاهیمی مثل «خود»، «سنت» و «خاصگرایی» (در مقابل جهانشمولگرایی) با لیبرالیسم مرزبندی میکنند. یکی از مهمترین نقدهای ایشان در حوزه اخلاق و حقوق بشر آن است که این دو حوزه باید به وسیله فرهنگ و سنت غنی و فربه شوند. به همین دلیل است که اخلاق و حقوق بشر لیبرالی را نحیف میدانند. به نظر میرسد رویکرد دینی و به خصوص رویکرد اسلامی، در این نقدها با جماعتگرایان نقاط اشتراک زیادی داشته باشند.https://humanrights.mofidu.ac.ir/article_17914_8aef1343f7c60c2dee067172f139bfe0.pdfدانشگاه مفیددوفصلنامۀ بینالمللی حقوقبشر2423-648907220121121The Sovereignty of God and Sovereignty of People in Iran's Constitutionحاکمیت خدا و مردم در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران678017915FAمحمودشفیعیاستادیار گروه علوم سیاسی، دانشگاه مفیدJournal Article20160126Sovereignty of God and sovereignty of people in the Constitution are not contradictory but it is a two-sided sovereignty, implemented by people through both establishing a political system and every day public life without violating the limited eternal and general religious laws. Hence, the source of popular sovereignty in the Constitution of Islamic Republic is different from the source of sovereignty in both secular and traditional theocratic political systems. In the secular system, sovereignty belongs to people and is implemented by them regardless of God's sovereignty and God's laws and in the theocratic system; God's sovereignty is realized unilaterally, regardless of people's will, by a person who is the direct deputy of God on the earth. Although legitimacy in Islamic republic has two sources, but they are so interpenetrated with each other that realization of each one relies on the other. Because of natural as well as legal god-given freedom of human beings, they can realize their sovereignty on the earth within the framework of God's general ordinances. In return, the sovereignty of God is implemented on the earth only by human being's free will.قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران با ویژگیهای منحصر به فرد از دیگر قوانین اساسی به خاطر ترکیب حاکمیت دوگانه خدا و مردم ممتاز است. بر این اساس، مسئله تحقیق این است که چگونه میتوان بین حاکمیت تناقضنمای خدا و مردم جمع نمود. پاسخ اجمالی بر مسئله این است که با تکیه بر تعدادی از تعالیم کلامی و فقهی میتوان مدعی شد که برخلاف ظاهر تناقضنمای حاکمیت همزمان خدا و مردم، حاکمیت خدا و مردم نه حاکمیتی دوگانه که حاکمیتی دو سویه است و حاکمیت مردم ذیل حاکمیت خدا قرار گرفته و با جواز قبلی از سوی او جریان مییابد. پژوهش حاضر در راستای تنقیح سؤال و اثبات فرضیه بعد از ارائه تعریفی درباره حاکمیت، ابتدا شواهدی از نشانههای حاکمیت الهی و نیز حاکمیت ملی در قانون اساسی را گوشزد خواهد کرد. در گام سوم نحوه تلفیق دو نوع حاکمیت را ترسیم خواهد نمود. پس از آن با تکیه بر تعدادی از تعالیم کلامی و فقهی شیعه ترکیب صورت گرفته توجیه خواهد شد.https://humanrights.mofidu.ac.ir/article_17915_7f8a689b0c8adf6213e67688ce750090.pdfدانشگاه مفیددوفصلنامۀ بینالمللی حقوقبشر2423-648907220121121The Universal Islamic Declaration on Human Rights and the Problem of Inequalities of Rights between Men and Womenاعلامیه اسلامی حقوق بشر و مسئله نابرابریها8111017916FAسید حسناسلامیاستادیار مؤسسه آموزش عالی ادیان و مذاهبJournal Article20160126The Universal Islamic Declaration on Human Rights (the UIDHR) is the most important official replication to the Universal Declaration of Human Rights (the UDHR) by Islamic countries, and based on that, it has been attempted to provide a declaration containing the benefits of the UDHR and at the same time devoid of its faults. However, a detailed study of the UIDHR makes us uncertain in achieving these objectives. In this study, after a brief introduction of the history and development of the provisions of the UIDHR, incompatible cases with the provisions of the UDHR are reported, some inequalities of rights between men and women are recognized and arguments in favor of it are mentioned, interpreted and analyzed. It appears that the UIDHR, as an universal document, which seeks to ensure human rights, carries three major drawbacks; first, implicit approval of some of inequalities of rights between men and women based on gender and religion; second, fluid and variable interpretative sources; third, lack of sanction. These three problems have diminished the reputation of this declaration and changed it to a number of non-binding ethical recommendations.اعلامیه اسلامی حقوق بشر، مهمترین پاسخ رسمی کشورهای اسلامی به اعلامیه جهانی حقوق بشر به شمار میرود و تلاش شده است تا بر اساس آن متنی دارای فوائد آن اعلامیه و در همان حال تهی از نقائص آن به دست داده شود. با این همه، خوانش دقیق این اعلامیه، ما را در تحقق این اهداف مردد میسازد. در این نوشته، پس از مقدمهای کوتاه از تاریخچه شکلگیری و مواد این اعلامیه، مواردی که با مفاد اعلامیه جهانی حقوق بشر ناسازگار است و برخی از نابرابریها را به رسمیت شناخته، گزارش و ادله موافقان و مفسران آن نقل و تحلیل شده است. به نظر میرسد که اعلامیه اسلامی حقوق بشر، به عنوان متنی جهانی که در پی تأمین حقوق بشر است، سه دشواری اساسی دارد: اول، تأیید ضمنی برخی نابرابریها بر اساس دین و جنسیت، دوم، به دست دادن مرجع تفسیری سیال و لغزنده. سوم، نداشتن ضمانت اجرا. این سه مسئله موجب شده است تا اعتبار این اعلامیه، عملاً به تعدادی توصیههای اخلاقی غیرالزامی، فروکاسته شود.https://humanrights.mofidu.ac.ir/article_17916_5c43b9568403ee749d068633ddb3535c.pdfدانشگاه مفیددوفصلنامۀ بینالمللی حقوقبشر2423-648907220121121Justifying Reasons for Giving Employment Priorities to Isargaran and Veterans in Iranian and American Lawدلایل موجهۀ اولویتهای استخدامی ایثارگران و کهنهسربازان در حقوق ایران و امریکا11113817917FAعلی اکبرگرجی اَزَندَریانیعضو هیات علمی دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتیعلیرضازارع شحنهکارشناس ارشد حقوق عمومی، دانشگاه شهید بهشتییونسفتحیدانشجوی دکتری حقوق عمومی، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتیJournal Article20160126Equality is one of the principles and fundamental rights of human being. There has been lots of talk about equality and justice, but the legal aspect of this principle is still under dispute. Human beings are born equal, so their life has an equal moral value. This principle, along with prohibiting discrimination and bias rejection, has a great impact in the legislative and administrative decisions and is accepted in the Constitution and international norms. But here the important point in this matter is a formation of a paradox in the concept of the principle of equality in today's law. There is a kind of discrimination in the legal and social relationship, within the quest for equality. Privileges that granted to soldiers returning from war and their descendants is an issue that arises during or immediately after every war and because of its discriminatory nature becomes a controversial matter at first glance, and there are widespread opinions regarding this issue. In this article, we try to examine justifying reasons for giving employment priorities to veterans based on the theory of permissible discrimination and equality and to allude to <em>isargaran </em>and veterans' employment priority in Iran and the United States law. Therefore, at first, we examine the theoretical discussions and preference of veterans in America's law. In the next part, in the light of the findings of the first part, veterans and <em>isargaran</em> employment preference will be debated in the United States and Iran's judicial system. Discussing this privilege, we conclude that this privilege is granted to veterans and <em>isargaran</em> according to the theory of permissible discrimination and equality and none of these theories is completely accepted by the legislature of Iran and America and various theories have been used according to time and place.برابری یکی از اصول و حقوق بنیادین بشر به شمار میرود این اصل در کنار منع تبعیض و نفی جانبداری در قانونگذاری و تصمیمات اداری تأثیر فراوانی دارد و در قوانین اساسی و قواعد بینالمللی پذیرفته شده است. اما نکتۀ مهم در این امر شکلگیری تناقضی در مفهوم اصل برابری در حقوق امروز است که از بطن تلاش برای برابری، گونهای تبعیض در مناسبات حقوقی و اجتماعی به وجود میآید. این اقدام را تبعیضروا مینامند که نوعی تبعیضزدایی از طریق تبعیض است. از طرف دیگر امتیازات اعطایی به سربازان بازگشته از جنگ و بازماندگان آنها موضوعی است که در خلال یا بلافاصله پس از هر جنگ مطرح و به سبب ماهیت تبعیضآمیز آن در نگاه اولیه به موضوعی بحثبرانگیز تبدیل میشود و نظریات گستردهای در مورد آن وجود دارد. در این نوشتار سعی بر آن است تا اولویت استخدامی ایثارگران را در چارچوب نظریههای تبعیضروا و برابری بررسی کنیم و در این زمینه اشارهای هم به بحث امتیازات کهنهسربازان در حقوق ایالات متحده خواهیم داشت. لذا ابتدا مباحث نظری و امتیازات کهنهسربازان در حقوق امریکا را بررسی میکنیم و در بخش بعد در پرتو یافتههای قسمت اول، اولویتهای استخدامی ایثارگران در نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران به بحث گذاشته خواهد شد. با بحث در مورد امتیازات به این نتیجه خواهیم رسید که تبعیضروا و برابری یکی از دلایل این امتیازات بوده و هیچکدام از این نظریات به طور کامل از طرف قانونگذار ایران و امریکا پذیرفته نشده است و به فراخور زمان و مکان از نظریالت مختلف استفاده شده است.https://humanrights.mofidu.ac.ir/article_17917_23d03ac4112de862b36367b92a12104e.pdfدانشگاه مفیددوفصلنامۀ بینالمللی حقوقبشر2423-648907220121121The European Convention on Human Rights: The Right to Freedom of Expression and Information Restricted by Duties and Responsibilities in a Democratic SocietyThe European Convention on Human Rights: The Right to Freedom of Expression and Information restricted by Duties and Responsibilities in a Democratic Society14017919FADirkVoorhoofGhent University, BelgiumJournal Article20160126Article 10 of the European Convention for the protection of Human Rights and Fundamental Freedoms and the case law by the European Court of Human Rights in Strasbourg help to secure the right to freedom of expression and information in the European democracies. This paper explores some characteristics and recent developments of the European Court’s case law regarding media, journalism and freedom of expression and information. It explains, also for a readership outside Europe, what the (actual) impact is of the European Convention and of the European Court of Human Rights on the practice of freedom of expression, media and journalism in Europe. Although Article 10 in principle prohibits interferences by public authorities with the right to freedom of expression, it leaves open some possibilities and margin for State authorities to limit, restrict or sanction certain types of expressions or media-content, due to the “duties and responsibilities” related to communicating ideas and information. This paper, in its first part, clarifies under which circumstances and conditions state interferences with the right to freedom of expression and information can be justified under the European Human Rights system. The second part of the paper will focus on the added value created by the European Court’s (recent) jurisprudence by safeguarding public debate and reporting on matters of public interest, by protecting investigative journalism, whistle-blowing and journalistic sources, and by guaranteeing access to information held by public authorities.Article 10 of the European Convention for the protection of Human Rights and Fundamental Freedoms and the case law by the European Court of Human Rights in Strasbourg help to secure the right to freedom of expression and information in the European democracies. This paper explores some characteristics and recent developments of the European Court’s case law regarding media, journalism and freedom of expression and information. It explains, also for a readership outside Europe, what the (actual) impact is of the European Convention and of the European Court of Human Rights on the practice of freedom of expression, media and journalism in Europe. Although Article 10 in principle prohibits interferences by public authorities with the right to freedom of expression, it leaves open some possibilities and margin for State authorities to limit, restrict or sanction certain types of expressions or mediacontent, due to the “duties and responsibilities” related to communicating ideas and information. This paper, in its first part, clarifies under which circumstances and conditions state interferences with the right to freedom of expression and information can be justified under the European Human Rights system. The second part of the paper will focus on the added value created by the European Court’s (recent) jurisprudence by safeguarding public debate and reporting on matters of public interest, by protecting investigative journalism, whistle-blowing and journalistic sources, and by guaranteeing access to information held by public authorities.https://humanrights.mofidu.ac.ir/article_17919_616911320de1aa71831711a6f05e4232.pdf