دانشگاه مفیددوفصلنامۀ بینالمللی حقوقبشر2423-648906220111122Mechanisms for the Proximity Between the Perspectives of the Shiite Jurisprudence and the International Human Rights System Regarding Corporal Punishment of Childrenراهکارهای تقریب دیدگاه فقه امامیّه و نظام بین الملل حقوق بشر در مسئله تنبیه بدنی کودکان32421205FAسیدجوادحسینی خواهدانشجوی دکتری فقه سیاسیJournal Article20160816One of the challenging issues which families and societies face in rearing and upbringing is how to treat children’s misbehavior In Islamic perspective, especially Shiite jurisprudence, which is considered to be the main source of legislation in the Islamic republic of Iran, in addition to paying special attention to children’s education and their development and happiness, much emphasis has been put on their dignity, being kind to them, their expedience, preventing any harm and injury to them. Also, it is prohibited to punish and abuse them. However, in some cases corporal punishment of children is permissible and permitted because of their expedience. <br />On the contrary, the international human rights system seeks to eliminate the use of all forms of corporal punishment from all societies. Using different types of instruments and documents, it tries to promote this view. It considers corporal punishment as being against the child’s human dignity and physical integrity. Furthermore, sometimes it is considered inhumane, cruel and humiliating. <br />Therefore, initially and apparently, the two approaches appear to be contradictory. Thus, we try to explain the true nature of the two approaches and to provide some solutions for their proximity considering the interests of the society as well as children's expedience, interests, education, rights and development.از جملهی مسائل حسّاس و مهمّ تربیتی که خانوادهها و جوامع بشری دچار آن هستند، چگونگی برخورد با اعمال و کردارهای ناروای کودکان است. در دیدگاه اسلامی و به خصوص فقه سترگ شیعه که در کشور ما منبع الهامبخش جهت قانونگذاری محسوب میگردد، علاوه بر توجّه خاص به امور تربیتی کودکان و رشد و سعادت آنان، بر کرامت کودکان، مهروزی و مصلحت محوری در برخورد با آنان و جلوگیری از هرگونه زیان و آسیب به آنها تأکید بسیار شده و از کیفر دادن، خشونت و آزار اطفال منع شده است. هرچند در مواردی نیز تنبیه کودکان به جهت رعایت مصلحت و غبطهی آنان، جایز و بلامانع دانسته شده است. لیکن نظام بین الملل حقوق بشر تلاش میکند تا تنبیه بدنی کودکان را از جوامع حذف نماید و با ابزارهای گوناگون درصدد ترویج این دیدگاه بوده و معتقد است تنبیه کودکان بر خلاف کرامت انسانی و تمامیّت جسمانی کودکان بوده و گاه، امری غیر انسانی، تحقیر آمیز و خشن نیز محسوب میشود؛ لذا، تمام تلاش خود را بر این امر متمرکز نموده است که از اِعمال همهی انواع تنبیه و مجازات بدنی کودکان در سطح جهانی جلوگیری کرده، و این عمل را به طور کلّ حذف نماید. بنابراین، در بدو امر و به ظاهر، دو رویکرد متعارض شکل میگیرد.<br />ما ضمن بررسی و تبیـین موضع واقعی این دو دیـدگاه، سعی نمودهایم که با توجّه به غبطه و مصلحت کودکان و منافع اجتماع، تربیت، رشد و حقوق کودکان، راهکارهای مناسب جهت نزدیکی دو رویکرد به یکدیگر ارائه دهیم.https://humanrights.mofidu.ac.ir/article_21205_8c2f64f08271fc4e4351c12acee2a932.pdfدانشگاه مفیددوفصلنامۀ بینالمللی حقوقبشر2423-648906220111122Limits of Corporal Punishment of Children by Parents from Legal and Jurisprudential Perspectivesگسترة تنبیهبدنی اطفال توسط والدین از منظر قانون و فقه253821206FAمحسنبرهانیاستادیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهرانJournal Article20160816Article 59, paragraph 1 of the Islamic penal code of the Islamic Republic of Iran recognizes the parental treatment in the form of punishment, as a justification as long as it is reasonable. This legal right of parents to punish their children is stated as a general rule and as the article 167 of the constitution sets it out, the elaboration of any generality has to be settled by referring to Shariah where there are four restrictions on the corporal punishment of children;(a) it is limited to the ages of 7,8 or 10 ; (b) it is applied when children fail to perform prayers; (c) it is applied without any injury and; (d) it should involve no risks. This article will elaborate on these limits.در بند اول ماده 59 قانون مجازات اسلامی، یکی از علل موجههی جرم اقدامات تربیتی والدین در تنبیه اولاد در حدود متعارف دانسته شده است. این حق قانونی در تنبیه اولاد، در قانون مجازات اسلامی دارای اجمال است و بنا بر اصل 167 قانون اساسی برای رفع اجمال آن باید به منابع شرعی مراجعه نمود. روایات چهار قید مختلف بر تأدیب والدین بار مینمایند. سه قیدی که مرتبط با عنصر مادی است عبارتند از محدود بودن تأدیب بدنی به سن هفت یا هشت و یا ده سال، محدود بودن تنبیه بدنی به استنکاف از بجا آوردن نماز، منجرنشدن تأدیب به آسیب بدنی. تحدید مرتبط با عنصر روانی عبارت است از اینکه این تأدیب نباید در حال عصبانیت تحقق پیدا نماید. در مقالهی پیشرو به تفصیل به بررسی این پیششرطها اقدام خواهد شد.https://humanrights.mofidu.ac.ir/article_21206_3ca7176898afc20f480adfa00ab194bd.pdfدانشگاه مفیددوفصلنامۀ بینالمللی حقوقبشر2423-648906220111122Corporal Punishment in Light of the Criminal Policies of the Religious Stateتنبیه بدنی کودکان در پرتو سیاست جنایی حکومت دینی395621208FAمحمدمهدیانجم شعاعدکترای حقوق جزا و جرمشناسی، دانشگاه تهرانJournal Article20160816In the Islamic Republic of Iran in which a Muslim jurist has absolute authority over all its pillars and affairs, the supreme leader’s views play an important role both directly in determining the criminal policy for confronting and preventing behavioral and moral corruptions (as a part of general policies of system), and indirectly in passing and approving laws in accordance and agreement with the standards of Islamic Shariah. Disciplining and punishing children as a part of criminal policy in the jurisprudential teachings of Islam are recognized as a right for parents and the approved laws also confirm this. However, restrictions such as observing the limits of custom and expediency are the requirements for exercising this right that has a great influence on adjusting it and protecting children. Disciplining child offenders by the courts and juvenile centers is one of the mechanisms that govern the criminal policy to confront the abnormal behavior of children and in fact replace corporal punishment and rough behavior which result in normal controlled reactions. In the international view, adoption of CRC (Convention on the Rights of Child) by the Islamic Republic of Iran with reservations can raise some misconceptions regarding the contradiction between domestic law and religious opinions on the matter with international law and may cast doubt on its international commitments. In addition to describing the legal status of corporal punishment of children, this study will reveal the position of the legal system of the Islamic Republic of Iran towards this important international document more than before. در نظام جمهوری اسلامی ایران که ولایت مطلقۀ فقیه بر تمام ارکان و شوؤن آن حاکم است، نظرات مقام رهبری به صورت مستقیم در تعیین سیاست جنایی برای مقابله و پیشگیری از انحرافات اخلاقی و رفتاری (به عنوان بخشی از سیاستهای کلی نظام) و به صورت غیرمستقیم در تصویب قوانین موافق و منطبق بر موازین شرعی ایفای نقش میکند. تأدیب و تنبیه کودکان به عنوان جزیی از سیاست جنایی، در آموزههای فقهی اسلام، به عنوان حقی برای اولیاء به رسمیت شناخته شده و قوانین مصوب نیز بر آن صحه گذاشته است؛ در عین حال، محدودیتهایی همچون رعایت حد متعارف و مصلحت ، شرط اعمال این حق دانسته شده که تأثیر به سزایی در تعدیل آن و حمایت از کودکان دارد. تأدیب کودکان بزهکار از طریق دادگاههای اطفال و کانونهای اصلاح و تربیت، از جمله تمهیداتی است که به نظاممند کردن سیاست جنایی مقابله با رفتارهای نابهنجار کودکان و در واقع جایگزینی تنبیه بدنی و رفتارهای خشن با عکسالعملهای رسمی کنترل شده منجر میگردد. از منظر فرامرزی، الحاق مشروط جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون حقوق کودک میتواند شبهۀ مغایرت قوانین داخلی و نظرات فقهی ناظر به موضوع، با مقررات بینالمللی را ایجاد نموده و تعهدات جهانی کشور را زیر سؤال ببرد. مطالعۀ این موضوع، علاوه بر توضیح جایگاه قانونی و شرعی تنبیه بدنی کودکان، موضع نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران را در قبال این سند مهم بینالمللی بیش از پیش آشکار مینماید.https://humanrights.mofidu.ac.ir/article_21208_2e544457e0583a48caeca4120b266684.pdfدانشگاه مفیددوفصلنامۀ بینالمللی حقوقبشر2423-648906220111122Root Causes of Corporal Punishment of Children: Approaches and Mechanisms to Confront Itعوامل و ریشههای تنبیه بدنی کودکان درمحیط خانه و خانواده و راهکارهای مقابله با آن577221209FAمحمدرضاحسنیدانشجوی دکتری جامعه شناسی، دانشگاه مازندرانعیسیعابدینیمدرس دانشگاه پیام نور تبریز و عضو کمیته پژوهشی آموزش و پرورش ناحیه یک.ابراهیمابراهیمیکارشناس ارشد جامعه شناسی.کمالکوهیعضو هیئت علمی موسسه تحقیقات اجتماعی دانشگاه تبریز.Journal Article20160816Adult behavior has a profound effect on the personality and habits developed in children. Corporal punishment means the use of physical force to cause pain without injury, to discipline - 'behavior correction or control’- children. Corporal punishment of children can both have short-term and long-term harmful effects on their body and mind. In general, parents’ frequent use of corporal punishment is likely to be due to the fact that they may have experienced depression, drug abuse, alcohol use, quarrels, sexual abuse and adopting an authoritarian parenting style. Also, a high number of corporal punishment cases are reported to have occurred in families with low income and young parents. In addition, children experiencing severe corporal punishment and physical violence receive less love and warmth from other members of the family during childhood. These issues require that corporal punishment and the factors influencing it be discussed and explored scientifically and systematically. In this paper, following an introduction, a literature review of the empirical research on corporal punishment and root causes and experiential factors influencing it as well as the psychological and physical abuse of children will be dealt with. The second part will address theories explaining violence and corporal punishment including the "theory of interaction", "theory of personal ecology", "socio-cultural theory" and "structural approach". The last part of the article, as a general conclusion, offers some suggestions and guidelines. طرز رفتار بزرگسالان اثر عمیقی بر شخصیت کودکان و عادات کسب شده توسط آنها دارد. تنبیه بدنی به معنای استفاده از نیروی فیزیکی جهت ایجاد درد بدون صدمه، به منظور تربیت «تصحیح یا کنترل رفتار» کودک میباشد. تنبیهبدنی دارای اثرات مخرب کوتاهمدت و بلندمدت بر جسم و روح کودک میباشد. به طور کلی، پدر و مادری که مکرر از تنبیهبدنی استفاده مینمایند، به احتمال زیاد، تجربه افسردگی دارند، از داروهای الکلی و غیرمشروع استفاده مینمایند، بین آنها اختلاف و درگیری وجود دارد، تجربه و سابقه آزار جنسی دارند و دارای سبک فرزندپروری استبدادی هستند. همچنین، نرخ بالایی از تنبیهبدنی در فضاهای فقرآلود درآمدی و نیز میان والدین جوان گزارش شده است. افزون بر این، کودکانی که تنبیهبدنی و خشونت جسمانی شدیدتری را تجربه میکنند، گرمی و لطافت کمتری از سوی اعضای خانواده در طول دوره کودکی دریافت داشتهاند. چنین مسائلی ایجاب میکند که مقوله تنبیهبدنی و عوامل مؤثر بر آن، به نحو علمی و مدون مورد بررسی و کنکاش قرار گیرد. در این مقاله پس از یک مقدمه، به بررسی پیشینه تجربی تحقیق در زمینه تنبیهبدنی و علل و عوامل تجربی مؤثر بر پدیده تنبیهبدنی و آزار جسمی ـ روحی کودک پرداخته میشود. بخش دوم مقاله نیز به برخی نظریههای تبیینکننده مسئله خشونت و تنبیهبدنی، از جمله «نظریه کنش متقابل فردی»، «نظریه بومشناسی فردی»، «نظریه فرهنگی اجتماعی»، و «رویکرد ساختاری» اختصاص دارد. بخش پایانی مقاله هم، ضمن یک جمعبندی کلی، به ارائه برخی از پیشنهادها و راهکارهای مرتبط با مسئله تحقیق میپردازد. https://humanrights.mofidu.ac.ir/article_21209_a624873c42ee905ecc113ce243187740.pdfدانشگاه مفیددوفصلنامۀ بینالمللی حقوقبشر2423-648906220111122Factors and Root Causes of Corporal Punishment within Home and Family Environment and How to Tackle the Problemعوامل و ریشههای تنبیه بدنی کودکان در محیط خانه و خانواده و راهکارهای مقابله با آن738821210FAندانیکنامیدانشجوی کارشناسی ارشد حقوق بین المللسید رضامیرمهدیاستادیار، عضو هیأت علمی دانشگاه پیام نور، گروه علمی روانشناسیبنت الهدینیکنامیکارشناسی ارشد حقوق خصوصیJournal Article20160816Corporal punishment is one way of upbringing and discipline children that it has been used by parents and Supervisors of children over the centuries and there are still children who have fear and experience violence. Researches indicate that corporal punishment is an important factor in the development of violent attitudes and actions and it has a devastating impact on a childhood and man life. It prevents the positive growth of children and the establishment proper norms of discipline. Furthermore, beating children as a dangerous factor can be cause physical and psychological harms and even death to children. Thus it violates the child constitutional rights such as inherent dignity. Nevertheless, corporal punishment is a legal and common practice in many countries and sometimes from religion is used to justify the validity of it. So to solve this concern and global problem, we should identify its factors and roots and then take measures to eliminate all forms of it. <br />This paper is an attempt to explain the causes and consequences of corporal punishment on children and to express solutions to combating with it.<span lang="AR-SA">تنبیه بدنی یکی از روش های تربیت وتادیب کودکان است که در طول قرون متمادی توسط والدین و سرپرستان کودکان بکار رفته و هنوز هم کودکانی وجود دارند که ترس و تجربه خشونت را داشته باشند. پژوهش ها حاکی از ان است که تنبیه بدنی عامل مهمی در گسترش اقدامات و نگرش های خشونت آمیز بوده ودر دوران کودکی و زندگی فرد تاثیر مخربی می گذارد و در نتیجه مانع رشد مثبت کودک و ایجاد هنجار های صحیح نظم و انضباط می گردد. مضافا اینکه ضرب و شتم کودکان به عنوان یک عامل خطرناک می تواند موجب آسیب های جسمی و روانی وحتی موجب مرگ کودکان شود و بدین گونه موجبات نقض حقوق اساسی کودک از قبیل کرامت و حیثیت ذاتی را فراهم می آورد. با وجود این تنبیه بدنی در بسیاری از کشورهای جهان یک عمل متداول و قانونی بوده و حتی گاهی برای توجیه آن از وجهه اعتبار مذهبی استفاده می گردد.لذا باید برای حل این نگرانی و معضل جهانی ابتدا عوامل و ریشه های آن را شناسایی و سپس اقداماتی راجهت حذف تمامی اشکال آن به انجام رساند.در این نوشتار سعی بر آن است که ضمن بیان عوامل و عوارض تنبیه بدنی بر کودکان، راهکارهایی جهت مقابله با تنبیه بدنی بیان گردد .</span>https://humanrights.mofidu.ac.ir/article_21210_28513c6ecd19265370792e81561c6011.pdfدانشگاه مفیددوفصلنامۀ بینالمللی حقوقبشر2423-648906220111122The Consequences of Corporal Punishment of Children by Parents in the Home and Family Environmentپیامدهای تنبیه بدنی کودکان توسط والدین در محیط خانه و خانواده899821211FAمحمدرضاتمنائیفراستادیار روانشناسی دانشگاه کاشانفاطمهسلامی محمدآبادیکارشناس ارشد روانشناسی دانشگاه کاشان.سمیهدشتبانزادهکارشناس ارشد روانشناسی دانشگاه کاشانJournal Article20160816How adults behave has a profound impact on children’s personality and their acquired habits. The Persian equivalent of punishment means to make somebody aware of something and to wake someone up. However, corporal punishment means using physical force to cause pain without any injury in order to discipline (behavior correction and control) children. Corporal punishment is considered as a form of child abuse and it is the most common form of violence in the family which violates the rights of the child. Psychologies usually do not approve of corporal punishment. Corporal punishment has a short-term and long-term destructive impact on both the body and mind of the child. It can have negative effects such as fear, not learning the proper behavior, justifying hurting others, being aggressive towards the punisher, showing improper reactions and being a wrong model for other. <br />Research studies indicate that house-keeping mothers with low level of education are more likely to use corporal punishment. And behavioral problems such as physical and verbal aggression, non-cooperativeness are more in children punished corporally by their parents than in those who are not punished. Therefore, educating parents regarding the bad impact of corporal punishment on children’s body and mind as well as educating them concerning the positive ways of rearing children can be effective in reducing the use of corporal punishment. Furthermore, other substitutes for corporal punishment can be saturation, passage of time, reinforcement of the incompatible behavior and turning a blind eye on misbehavior.طرز رفتار بزرگسالان اثر عمیقی بر شخصیت کودکان و عادات کسب شده توسط آنها دارد. تنبیه به معنای آگاهانیدن، بیدار کردن، واقف گردانیدن به چیزی و آگاه و هوشیاری کردن آمده است. تنبیهبدنی به معنای استفاده از نیروی فیزیکی جهت ایجاد درد بدون صدمه، به منظور تربیت (تصحیح یا کنترل رفتار) کودک می باشد. تنبیهبدنی یک نوع کودک آزاری و شایع ترین نوع خشونت در خانواده است که موجب نقض حقوق کودک می شود. معمولاً روان شناسان تنبیهبدنی را جایز نمیدانند. تنبیهبدنی دارای اثرات مخرب کوتاه و بلند مدت برجسم و روح کودک میباشد و عوارض نامطلوبی همچون ترس، عدم یادگیری رفتار درست، توجیه صدمه زدن به دیگران، پرخاشگری نسبت به عامل تنبیه کننده، جانشین شدن یک پاسخ نامطلوب به جای پاسخ نامطلوب دیگر و الگو برداری از آن توسط دیگران را به همراه دارد.<br /> پژوهشها حاکی از آن است که مادران خانهدار و دارای سطح تحصیلات پایین، بیشتر از تنبیهبدنی استفاده میکنند و مشکلات رفتاری مثل پرخاشگری عملی و کلامی، گوشهگیری و عدم همکاری در کودکانی که توسط والدین تنبیه میشدند نسبت به آنها که تنبیه نمیشدند بیشتر میباشد. بنابراین، آموزش اثرات بد تنبیهبدنی بر جسم و روح کودک به والدین و نیز آموزش روشهای تربیتی مثبت به آنها می تواند در کاهش استفاده از تنبیهبدنی به عنوان یک روش تربیتی موثر باشد علاوه بر این، بهتر است از روشهای جانشین تنبیه همچون اشباع، گذشت زمان، تقویت رفتار ناهمساز و نادیده گرفتن استفاده کرد.https://humanrights.mofidu.ac.ir/article_21211_a25ae004eadf95406855ffbad5653993.pdfدانشگاه مفیددوفصلنامۀ بینالمللی حقوقبشر2423-648906220111122Changing the Trajectory: the Religious Underpinnings of Children’s Right to Freedom From Corporal PunishmentChanging the Trajectory: the Religious Underpinnings of Children’s Right to Freedom From Corporal Punishment21221212FALorraineWolhuterLecturer in Law, University of Winchester, UKJournal Article20160816No Abstract No Abstract No Abstract No Abstract https://humanrights.mofidu.ac.ir/article_21212_ef80af910fa07870e25b1a4c86d10402.pdf