نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

استاد بازنشسته حاکمیت، کالج میلز، اوکلند، آمریکا.

چکیده

بحث‌های غربی درباره حقوق بشر منجر به ادغام دو موضع مختلف در مورد آزادی‌های اساسی و غیرقابل سلب‌شدنی شده است که شهروندان باید بتوانند به عنوان یک اصل از آنها برخوردار شوند. اول، این مورد که معمولاً به عنوان دیدگاه جهان وطنی شناخته می شود[1]، ادعا می کند که یک مجموعه از حقوق اولیه بشر برای همه جوامع معتبر است. ادعای دیگر این است که شهروندان جوامع مختلف ممکن است دارای مجموعه‌های متفاوتی از حقوق بشر باشند. هر فرد متفکری می‌پذیرد که این ویژگی اساساً باید شایسته و مناسب با شرایط فرهنگی و تاریخی جامعه مورد نظر باشد. در میان بسیاری از نظریه پردازان برجسته جهان وطنی، دیوید هلد به عنوان منسجم ترین و پر سر و صداترین مدافع جهانشمولی حقوق بشر شناخته شده است. مسلماً تأثیرگذارترین حامی مجموعه های حقوقی متمایز برای محیط‌های اجتماعی مختلف، جان رالز است، که مفهوم بحث‌برانگیز او از قانون خلق‌ها صراحتاً از جوامع لیبرال می‌خواهد که اگر به این مجموعه های حقوقی متمایز احترام نمی گذارند، راه‌های جایگزینی که در آن حداقل دسته‌ای از حقوق اساسی ممکن است بیان شود را تحمل کنند.[2] این مقاله ابتدا نشان می‌دهد که این دو قطب متضاد بحث حقوق بشر بسیار بیشتر از آنچه انتظار می‌رود به یکدیگر نزدیک شده‌اند. دوم، این مقاله دو استدلال را ترسیم می کند که می توان آنها را ترکیب کرد و دیدگاهی را ارائه داد که عمیقاً با دو موضع متعارف متفاوت است، دیدگاهی که نه تنها مبنایی برای حقوق بشر پیشنهاد می کند که حتی حداقلی تر (و در نتیجه رادیکال تر) از قانون خلق است. این دیدگاه ما را ترغیب می کند که بین مؤلفه های مدنی و اخلاقی حقوق بشر مرزبندی روشنی ایجاد کنیم. در نهایت، این مقاله شواهد تجربی ارائه می‌کند که نشان می‌دهد نگرش مدارا نسبت به مجموعه های متمایز حقوق بشر به ترویج صلح بین‌دولت ها تمایل دارد. این نشان می‌دهد که عدم احترام به تفاوت‌های بین فرهنگی در حقوق بشر، زمینه را برای جنگ بین‌دولتی فراهم می‌کند.
 
[1] Charles Beitz, “Social and Cosmopolitan Liberalism,” International Affairs 75, no. 3 (1999): 515-529.
[2] Charles Beitz, “Rawls's Law of Peoples,” Ethics 110, no. 4 (2000): 669-696.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Beyond the Law of Peoples: Revisiting the No Cosmopolitan Conception of Human Rights

نویسنده [English]

  • Fred H. Lawson

Professor Emeritus of Government, Mills College, Oakland, USA.

چکیده [English]

Western discussions of human rights have led to the coalescence of two distinct positions regarding the fundamental, inalienable liberties that citizens should be able to enjoy as a matter of principle. The first, commonly known as the cosmopolitan perspective , asserts that one set of basic human rights is valid for all societies. The other claims that citizens of different societies may possess different sets of human rights, albeit ones that any thoughtful person would acknowledge to be essentially decent and appropriate to the cultural and historical circumstances of the community at hand. Among a great many prominent cosmopolitan theorists, David Held stands out as the most consistent and vociferous champion of a universalist conception of human rights. Arguably the most influential proponent of distinct packages of rights for various social milieux is John Rawls, whose controversial notion of the Law of Peoples explicitly calls on liberal societies to tolerate, if not actually respect, alternative ways in which a minimal cluster of basic rights might be articulated. This paper demonstrates first that these two, generally opposed poles of the debate over human rights have moved much closer to one another than one might expect.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Law
  • Human Rights
  • West world
  • Citizens
Abdel-Nour, Farid. “From Arm's Length to Intrusion: Rawls's 'Law of Peoples' and the Challenge of Stability.” The Journal of Politics 61, no. 2 (1999): 313-330.
Ackerman, Bruce. “Political Liberalisms.” Journal of Philosophy 91, no. 7 (1994): 364-386.
Beitz, Charles. “Rawls's Law of Peoples.” Ethics 110, no. 4 (2000): 669-696.
Beitz, Charles. “Social and Cosmopolitan Liberalism.” International Affairs 75, no. 3 (1999): 515-529.
Buchanan, Allen. “Rawls's Law of Peoples: Rules for a Vanished Westphalian World.” Ethics 110, no. 4 (2000): 697-721.
Fagelson, David. “Two Concepts of Sovereignty: From Westphalia to the Law of Peoples?” International Politics, no. 38 (2001): 499-514.
Griffin, James. “Discrepancies Between the Best Philosophical Account of Human Rights and the International Law of Human Rights.” Proceedings of the Aristotelian Society, new series 101 (2001b): 1-28.
Griffin, James. “First Steps in an Account of Human Rights.” European Journal of Philosophy 9, no. 3 (2001a): 306-327.
Habermas, Juergen. Between Facts and Norms. Cambridge: Polity Press, 1996.
Habermas, Juergen. The Inclusion of the Other. Cambridge, Mass.: MIT Press, 1998.
Held, David. “Law of States, Law of People.” Legal Theory 8 (2002): 1-44.
Kuper, Andrew. “Rawlsian Global Justice: Beyoond the Law of Peoples to a Cosmopolitan Law of Persons.” Political Theory 28, no. 5 (2000): 640-674.
Naticchia, Chris. “Human Rights, Liberalism and Rawls's Law of Peoples”, Social Theory and Practice 24, no. 3 (1998): 345-374.
Pogge, Thomas. “Cosmopolitanism and Sovereignty.” In Political Restructuring in Europe: Ethical Perspectives, edit. C. Brown. London: Routledge, 1194a.
Pogge, Thomas. “An Egalitarian Law of Peoples.” Philosophy and Public Affairs 23, no. 3 (1994b): 195-224.
Rawls, John. The Law of Peoples. Cambridge, Mass.: Harvard University Press, 1999.
Tasioulas, John. “From Utopia to Kazanistan: John Rawls and the Law of Peoples.” Oxford Journal of Legal Studies 22, no. 2 (2002a): 367-396.
Tasioulas, John. “Human Rights, Universality and the Values of Personhood: Retracing Griffin's Steps.” European Journal of Philosophy 10, no. 1 (2002b): 79-100.
 
CAPTCHA Image